Artykuł: Technologie murowania ścian zewnętrznych – zalety i wady

Technologie murowania ścian zewnętrznych – zalety i wady

Ściany zewnętrzne możemy wymurować z ceramiki poryzowanej, betonu komórkowego, silikatów, a także elementów keramzytobetonowych. Do wyboru mamy także różne technologie budowania – jedno-, dwu- lub trójwarstwową. Jej wybór uzależniony jest czasu i finansów, jakie możemy czy chcemy przeznaczyć na budowę.

Obok wyboru najlepszego materiału budowlanego równie ważnym aspektem jest technologia wznoszenia ścian konstrukcyjnych. Dobrze zaprojektowana przegroda (ściana) powinna spełniać trzy podstawowe funkcje:

  • konstrukcyjną – ma zdolność do przeniesienia wszelkich założonych obciążeń,

  • izolacyjną – zapewnia dostateczną izolacyjność termiczną i akustyczną,

  • osłonową – chroni elementy konstrukcji przed niekorzystnym wpływem czynników atmosferycznych oraz jest trwałym i estetycznym wykończeniem elewacji.

Murowane ściany zewnętrzne: ściany jednowarstwowe

Użyty do wzniesienia ścian jednowarstwowych materiał pełni rolę zarówno konstrukcyjną, jak i izolacyjną. Rozwiązanie to jest wystarczające w nieco cieplejszym klimacie, natomiast coraz częściej odchodzi się od niego w naszym położeniu geograficznym. W celu zapewnienia znacznie wyższego komfortu cieplnego, akustycznego oraz znacznie niższych kosztów wieloletniej eksploatacji ten rodzaj ścian zastępowany jest murami wielowarstwowymi.

Zalety ścian jednowarstwowych:

  • przyspieszenie i uproszczeni budowy ścian zewnętrznych, wynikające z braku warstwy izolacji termicznej,

  • przy zastosowaniu tynków mineralnych łatwe przenikanie pary wodnej i mniejsze ryzyko wystąpienia zjawiska hermetyzacji budynku.

Niedogodności ścian jednowarstwowych:

  • konieczność docieplania wieńców, nadproży,

  • obowiązkowe murowanie elementów na zaprawie ciepłochronnej,

  • niezbędne utrzymywanie bardzo dużej dokładności murowania,

  • technologia nie wybacza żadnych błędów: 1 błąd = 1 mostek termiczny (miejsce, przez które ucieka ciepło),

  • trudności w transportowaniu i wbudowywaniu gabarytowo dużych pustaków,

  • przewymiarowane ściany konstrukcyjne – duże grubości ścian (40-50 cm),

  • niemożliwe do usunięcia mostki termiczne w postaci spoin, które stanowią często ok. 10-20% powierzchni ścian,

  • brak warstwy, która pozwala na zniwelowanie błędów wykonawczych.

Warstwowe murowane ściany zewnętrzne

Powstają z dwóch lub trzech warstw (ściany dwu- i trójwarstwowe) odpowiednio dobranych materiałów budowlanych. Nośna warstwa wewnętrzna (wykonana np. z pustaków konstrukcyjnych) przenosi obciążenia i zapewnia izolacyjność akustyczną. Warstwa elewacyjna natomiast zabezpiecza ściany przed wpływem czynników atmosferycznych i decyduje o estetyce domu.

Najważniejsze zalety ścian wielowarstwowych to:

  • możliwość kształtowania współczynnika przenikania ciepła, co pozwala na znaczną oszczędność energii potrzebnej do ogrzania budynku,

  • likwidacja mostków cieplnych (miejsc, przez które ucieka ciepło),

  • duża dowolność w kształtowaniu estetyki elewacji domu (np. tynki, okładziny, cegły klinkierowe),

  • możliwość uzyskania większej powierzchni wewnętrznej budynku dzięki mniejszej grubości ścian zewnętrznych (szczególnie przy ścianach dwuwarstwowych),

  • komfort (doskonały mikroklimat, bardzo dobra izolacyjność akustyczna (40-50 dB), odporność na działanie czynników atmosferycznych, korozję biologiczną, uderzenia i ścieranie, mrozo- i ognioodporność, niska nasiąkliwość.

Murowane ściany zewnętrzne: ściany dwuwarstwowe

Ściany dwuwarstwowe to najpopularniejszy rodzaj ścian stosowanych w Polsce. Powstają przy wykorzystaniu warstwy konstrukcyjnej, warstwy izolacji cieplnej (jej grubość decyduje o wartości współczynnika przenikania ciepła U) oraz elewacyjnej (najczęściej jest to tynk).

Zalety ściany dwuwarstwowej:

  • łatwa i sprawdzona technologia,

  • pozwala na zachowanie ciągłości termoizolacji,

  • duże możliwości wykonania dość tanim kosztem elementów architektonicznych takich jak boniowania, gzymsy, pilastry itp.,

  • różnorodne faktury wypraw elewacyjnych,

  • możliwość stosowania płytek klinkierowych zamiast wypraw elewacyjnych.

Niegodności ścian dwuwarstwowych:

  • trudność w zabezpieczeniu cokołu i styku z gruntem przed uszkodzeniami mechanicznymi i ich następstwami,

  • warstwy wykończeniowe mają często większy opór dyfuzyjny niż wewnętrzne warstwy ściany. Szczelne wyprawy tynkarskie (w szczególności z kopolimerów akrylu i silikonowe) ograniczają dyfuzje pary wodnej,

  • okładziny ulegają przebarwieniu na skutek działania promieni słonecznych,

  • konieczność odświeżania elewacji co 3-5 lat;

  • wymiana lub renowacja tynku co około 15 lat.

Murowane ściany zewnętrzne: ściany trójwarstwowe

Ściana ta złożona jest z warstwy konstrukcyjnej, warstwy izolacji cieplnej, szczeliny powietrznej oraz warstwy osłonowej (np. z cegieł klinkierowych). Technologia ściany trójwarstwowej zakłada, że każda warstwa pełni w konstrukcji właściwą funkcję ze względu na własną specyfikę i parametry:

  • funkcja konstrukcyjna pozwala bezpiecznie przenieść wszelkie założone obciążenia, zarówno te ze ścian wyższych kondygnacji, dachu, jak i środowiskowe (parcie/ssanie wiatru);

  • funkcja izolacyjnachroni ścianę konstrukcyjną przed przemarzaniem. W połączeniu z materiałami ściennymi pełni też poniekąd rolę izolacji akustycznej;

  • funkcja osłonowadotyczy elewacji z kamienia naturalnego lub klinkieru. Chroni dwie poprzednie warstwy przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz środowiskowymi (deszcz, śnieg, wiatr). Pełni też rolę reprezentacyjną, odpowiadając za odczucia estetyczne odbiorcy.

Zalety ściany trójwarstwowej:

  • znana od bardzo wielu lat i sprawdzona technologia,

  • trwała i odporna na uszkodzenia oraz bezkosztowa w okresie użytkowania elewacja,

  • doskonały mikroklimat – przepuszcza parę wodną, lecz nie pozwala na jej kondensację w przegrodzie, ściana nigdy nie jest zawilgocona,

  • pozwala na zachowanie ciągłości termoizolacji,

  • dzięki ścianie osłonowej z klinkieru oraz termoizolacji przegroda doskonale tłumi hałas,

  • najkorzystniejszy z punktu widzenia fizyki budowli układ warstw w ścianie trójwarstwowej sprawia, że w porze letniej w pomieszczeniach jest stosunkowo chłodno, natomiast w sezonie zimowym ściany akumulują ciepło i oddają je w razie potrzeby z powrotem do wnętrza,

  • szeroka paleta kolorów i faktur cegieł klinkierowych daje niezliczone możliwości aranżacyjne.

Niedogodności ścian trójwarstwowych:

  • wyższe koszty budowy,

  • pracochłonność wykonania i podatność na błędy budowlane.

Zdjęcia: Austrotherm, CRH Klinkier, Fotolia.com, Röben, Silka, Solbet, TermoOrganika, Wienerberger



Czy artykuł był przydatny?

Dziękujemy. Podziel się swoją opinią.

Czy możesz zaznaczyć kim jesteś?

Dziękujemy za Twoją opinię.

 

Czytaj także