Artykuł: Nowoczesny zewnętrzny tynk cienkowarstwowy

Nowoczesny zewnętrzny tynk cienkowarstwowy

Rodzaj tynku cienkowarstwowego, którym pokryjemy elewację powinien być dostosowany do konstrukcji budynku oraz jego lokalizacji. Ważne są także warunki środowiskowe. Jaki więc tynk zewnętrzny wybrać, aby ściany domu przez długie lata nie straciły na swojej atrakcyjności?

Tynkowanie to najłatwiejsza i najszybsza metoda wykończenia elewacji. Do tej pracy najczęściej wykorzystuje się tynki cienkowarstwowe, które pojawiły się wraz z wprowadzeniem metody lekkiej mokrej ocieplania budynków. Do wyboru mamy różne rodzaje tynków cienkowarstwowych w najróżniejszych kolorach. Jednak zastanawiając się nad kolorem czy fakturą, pod uwagę powinniśmy wziąć także jego odporność na czynniki atmosferyczne, a także rozwój grzybów i pleśni.

Tynki cienkowarstwowe dopasowane do środowiska

Wszystkie dostępne na rynku tynki cienkowarstwowe są odporne na deszcz, ale jednocześnie przepuszczają parę wodną, co oznacza, że wilgoć nie gromadzi się w ścianie i może ona oddychać, dlatego decyzja o rodzaju tynku powinna zostać podjęta po analizie najbliższego otoczenia domu. Tynki mineralne są bardzo trwałe, a zwarte w nich spoiwa z upływem czasu twardnieją i poprawiają właściwości wypraw. Tynki takie mało się brudzą, dlatego warto je stosować w miastach, gdzie zwykle powietrze jest zanieczyszczone. Taką samą właściwość mają także tynki silikatowe (krzemianowe) i silikonowe. Tynki polimerowe są odporne na działanie wody, ale dosyć szczelne, czyli mają mniejszą paroprzepuszczalność. Popularną ich odmianą są tynki akrylowe, które polecane są do wykańczania domów stojących przy drogach o dużym natężeniu ruchu. Akryl redukuje naprężenia powstałe w wyniku drgań spowodowane ruchem samochodów, ograniczając ryzyko mikropęknięć i odspajania tynku. Tynki polimerowe i mineralne z dodatkiem polimerów tracą swoje właściwości pod wpływem promieniowania UV, dlatego na silnie nasłonecznionych ścianach osłabia się ich przyczepność i elastyczność, mogą też pojawiać się w nich spękania i rysy. Zmniejsza się również odporność tynku na działanie mrozu i wody. Wybierając tynk polimerowy, kupmy taki, w którego składzie znajdują się dodatki zwiększające odporność na działanie promieniowania UV. Tynki silikatowe są elastyczne, mogą zatem pokrywać małe rysy skurczowe powstałe w tynku tradycyjnym. Wyprawy krzemianowe reagują z zawartym w powietrzu dwutlenkiem węgla, zwiększając swoją trwałość. Jest to szczególnie ważne w zanieczyszczonym środowisku miejskim. Tynki silikonowe i silikonowo-żywiczne zwiększają trwałość muru. Są odporne na działanie wody, ale blokują przenikanie pary wodnej z budynku. Nie wiążą brudu: zabrudzone ulegają samooczyszczeniu podczas deszczu (tak zwany efekt lotosu). Powłoka taka nie wymaga więc częstych zabiegów konserwacyjnych, zapewniając wygodne użytkowanie i długotrwała estetykę elewacji.

Tynki cienkowarstwowe odporne na pleśnie i grzyby

Na elewacjach domów usytuowanych w pobliżu zbiorników wodnych lub dużej ilości drzew i krzewów istnieje ryzyko zabrudzeń organicznych, glonów lub grzybów. Warto wówczas zastosować tynki cienkowarstwowe mineralne lub silikatowe, które mają silny odczyn alkaliczny (pH około 12), praktycznie uniemożliwiający rozwój mikroorganizmów. Można także użyć tynki cienkowarstwowe silikonowe, które zawierają dodatki biocydów, ograniczające rozwój mikroorganizmów. Dobry efekt daje też użycie tynków o właściwościach samoczyszczących, np. zawierających dwutlenek tytanu. Pod wpływem promieni słonecznych neutralizowane są zarówno grzyby, jak i glony.

Kolory i faktury tynków cienkowarstwowych – wpływ na trwałość i czystość

Jeśli nasz dom znajduje się blisko zakładów produkcyjnych, szlaków komunikacyjnych czy zielonych terenów, zastanówmy się nad fakturą elewacji. Im większa ziarnistość tynku, tym bardziej chropowata będzie faktura fasady. Nierówności i zagłębienia występujące w ścianach zewnętrznych będą miejscem gromadzenia się drobin kurzu, brudu, jak również mikroorganizmów, które nie tylko wpłyną na czystość elewacji, ale mogą także stać się źródłem wykwitów pleśni i grzybów. W tym przypadku warto wybrać gładką strukturę elewacji. Paleta barw tynków cienkowarstwowych jest bardzo bogata, jednak podstawowe to biały i szary. To także praktyczne kolory – zabrudzenia na takiej elewacji są mniej widoczne, jednak jeśli decydujemy się na biel, zamiast czystej wybierzmy odcień złamany innym kolorem.

Zdjęcia: Baumit, Fotolia.com. K. Jankowska

Czytaj także