Artykuł: Jak odprowadzić wodę z dachu płaskiego

Jak odprowadzić wodę z dachu płaskiego

Dachy płaskie coraz częściej wieńczą nowoczesne domy. Pewne wątpliwości wśród inwestorów budzi sposób odprowadzania z nich wody deszczowej oraz pochodzącej z roztapiającego się śniegu. Aby nie zalegała ona na powierzchni, co prowadzi do przecieków, dach musi być uformowany z odpowiednim spadkiem. Należy również zadbać o odpowiedni system odwodnienia.

Odprowadzenie wody deszczowej z dachu płaskiego można zrealizować na kilka sposobów. Jednym z nich jest zamocowanie orynnowania (rynirrn i rur spustowych), innym – niewidoczny układ wewnętrznego odwodnienia z wpustami działającymi w systemie grawitacyjnym lub podciśnieniowym. To, jakie rozwiązanie będzie zastosowane jest najczęściej decyzją projektanta domu, czasami zależy od ukształtowania dachu czy rodzaju budynku.

Odprowadzenie wody z dachu płaskiego – tradycyjne orynnowanie

Dach płaski może być jednopołaciowy, dwupołaciowy (z lekkim nachyleniem połaci na dwie strony domu)| lub czteropołaciowy (każda połać nachylona jest w inną stronę domu). Gdy decydujemy się na montaż rynien, należy umieścić je przy najniżej położonych krawędziach dachu, czyli na wystającym gzymsie, na ścianie lub bezpośrednio na połaci dachowej. Jeśli na ścianie poniżej krawędzi dachu znajduje się uformowany gzyms lub szeroki uskok, to najlepszym wyborem będą rynny o przekroju prostokątnym, mocowane za pomocą uchwytów stojących. Aby woda opadowa nie zalewała ścian, na których nie ma orynnowania, należy wzdłuż nich ustawić ścianki attykowe. Wykańcza się je blachą lub specjalną nakładką betonową. Styk ściany z pokryciem dachowym należy także zabezpieczyć – blaszany fartuch osłoni wywiniętą z dachu na ścianę papę.

Odprowadzenie wody z dachu płaskiego czasami realizowane jest za pomocą orynnowania zamontowanego się wzdłuż ścianek attykowych. W takim przypadku na dachu muszą być ukształtowane kanały lub korytka, które zapewnią zbieranie wody. W takich wgłębieniach najczęściej umieszcza się tradycyjne rynny PVC łączone metodą klejenia. Zamiast rynien można zamontować wyprofilowane blachy – będą jednocześnie obróbką ściany attykowej.

Niezależnie od tego, na jaki sposób odprowadzania wody z dachu płaskiego się zdecydujemy, zawsze woda z rynien musi być odprowadzana rurami spustowymi. Montuje się je tuż przy elewacji lub ukrywa w ścianie. Drugie rozwiązanie nie jest polecane w przypadku ścian dwuwarstwowych, ponieważ rury przerywają warstwę ocieplenia.

Odprowadzenie wody z dachu płaskiego – kielichy i rury

Wodę z dachu płaskiego można odprowadzić wyłącznie przez otwór w ścianie domu zewnętrzną rurą spustową. Jednak lepiej nie wybierać takiego rozwiązania, gdyż połączenie otworu (do którego wpada woda deszczowa lub z topniejącego śniegu) z przejściem rury przez ścianę jest trudno jest dokładnie i trwale uszczelnić. Zamiast takiego rozwiązania lepiej zdecydować się na kielichy wpustowe lub specjalne wpusty, które pośredniczą w odprowadzaniu wody z dachu płaskiego na zewnątrz. Rura umieszczona na zewnątrz może i nie jest zbyt estetyczna, ale za to jest wygodna w eksploatacji – z łatwością usuniemy z niej zanieczyszczenia oraz naprawimy ewentualną nieszczelność. Jeśli rurę ułożymy wewnątrz, jej rozszczelnienie może być przyczyną zagrzybienia ściany, którą będziemy musieli rozkuwać. Z tych powodów przy nieskomplikowanych odwodnieniach projektanci najczęściej proponują odprowadzenia wody z dachu płaskiego wyłącznie rurą zewnętrzną – jej kolor możemy dobrać do elewacji lub też częściowo ukryć z ścianką osłonową. Pamiętajmy, że rura spustowa musi mieć taką samą średnicę (najlepszy jest przekrój okrągły) na całej długości – dobieramy ją z zależności od odwadnianej powierzchni. Rurę należy włączyć do kanalizacji lub zapewnić odprowadzenie wody poza dom.


Odprowadzenie wody z dachu płaskiego od wewnątrz

Odprowadzenie wody z dachu płaskiego może być realizowane za pomocą wewnętrznego systemu. Jego podstawowymi elementami są wpusty dachowe, które pełnią funkcję odwodnień punktowych – zbierają wodę z określonej powierzchni w jednym punkcie, odprowadzają ją do rury spustowej biegnącej wewnątrz lub na zewnątrz domu, a następnie do kanalizacji deszczowej lub poza budynek. System umożliwia on sprawniejsze odwodnienie dużych powierzchni w porównaniu z rynnami, zmniejsza także ryzyko zablokowania odprowadzanej wody w wyniku zamarznięcia lub zanieczyszczenia odpływu. W przypadku domów jednorodzinnych system ten jest najczęściej wykorzystywany na dachach odwróconych, zielonych lub wykorzystywanych jako tarasy. Co ważne połać dachowa z odwodnienie wewnętrznym zazwyczaj pochylona jest do środka domu.

Wewnętrzny system odprowadzenia wody z dachu płaskiego może grawitacyjny lub podciśnieniowy. Pierwszy polega na grawitacyjnym odprowadzeniu wody z dachu za pomocą rur ułożonych ze spadkiem w kierunku odpływu. Aby skutecznie pracował, należy zastosować rury o dość dużych średnicach, gdyż podczas przepływu wody część ich objętości zajmuje powietrze. Ponadto przy małych opadach szybkość przepływu wody jest niewielka i mogą osadzać się w nich zanieczyszczenia. Średnia rur (najlepiej okrągła) powinna być jednakowa na całej długości i tak dobrana, aby rura była wypełniona w stopniu nie większym niż 0,7. Ograniczeniem dla grawitacyjnego odprowadzenia wody z dachu płaskiego przy użyciu wpustów jest wielkość odwadnianej powierzchni przypadającej na jeden wpust – maksymalnie może wynosić 300-350 m2.

Podciśnieniowy system odprowadzania wody z dachu płaskiego w domach jednorodzinnych stosuje się rzadko. Wyposażony jest on w specjalne spusty, które ograniczają przedostawanie się powietrza do rur. W spustach znajduje się przegroda, która po przekroczeniu określonego poziomu wody wokół wpustu zamyka dopływ powietrza i woda całkowicie wypełnia rury odprowadzające. Powoduje to efekt ssania zwiększający szybkość przepływu wody. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest zastosowanie rur o mniejszym przekroju, nie trzeba ich również układać ze spadkiem. Do wad należy zaliczyć skomplikowane obliczenia oraz większą wrażliwość na błędy podczas montażu. Ograniczeniem do zastosowania systemu podciśnieniowego jest powierzchnia połaci mniejsza niż 40 m² lub duża powierzchnia na niewielkiej wysokości pionu.

Zdjęcia: Galeco, Geberit, Marley, Pohl

Czy artykuł był przydatny?

Dziękujemy. Podziel się swoją opinią.

Czy możesz zaznaczyć kim jesteś?

Dziękujemy za Twoją opinię.

 

Czytaj także