Artykuł: Ocieplenie dachu – niezbędne warstwy

Ocieplenie dachu – niezbędne warstwy

Straty ciepła przez połacie dachu mogą wynieść nawet 25% wszystkich strat, dlatego tak istotne jest jego prawidłowe ocieplenie  dachu. W przypadku budowy domu energooszczędnego trzeba wyprzedzić obowiązujące przepisy. Łączna grubość ocieplenia warstw dachu wykonanego ze standardowego materiału izolacyjnego, jakim jest wełna mineralna, które pozwoli spełnić wymogi obowiązujących przepisów, wynosi zazwyczaj minimum 25 cm. Jednak zwiększając grubość warstwy materiału termoizolacyjnego do 30-40 cm, osiągamy znacznie lepsze parametry (koszt wykonania grubszej izolacji jest niewielki, a oszczędności poczynione na ogrzewaniu znaczne). Podczas układania termoizolacji trzeba jednak przestrzegać paru zasad.

Ocieplenie dachu w dwóch warstwach

Ocieplenie dachu, które najczęściej tworzy wełna mineralna układa się w dwóch warstwach – jedną między krokwiami, drugą między elementami rusztu, do którego przykręca się okładziny, na przykład z płyt gipsowo-kartonowych. Stosując dwuwarstwowy układ izolacji, minimalizujemy ryzyko powstawania mostków termicznych w dachu. Jednowarstwowy układ wełny, a także nieodpowiednia szerokość ocieplenia układanego między krokwiami sprawiają, że powstają liniowe mostki termiczne wzdłuż krokwi. Aby ich uniknąć, należy po ułożeniu warstwy ocieplenia pomiędzy krokwiami, prostopadle do niej zaizolować połać drugą warstwą termoizolacji. Ograniczenie mostków termicznych uzyskuje się także poprzez docinanie pierwszej warstwy wełny o 2-3 cm szerzej niż rozstaw krokwi, co pozwala na jej lepsze dopasowanie – po rozprężeniu wełna nie będzie wymagać dodatkowego sznurkowania w trakcie montażu. Mostki termiczne mogą też powstać na połączeniach poszczególnych odcinków wełny, dlatego wszystkie części materiału izolacyjnego powinny być dociśnięte do siebie tak, aby stanowiły ciągłą warstwę. 

Należy również zadbać, aby miejsca połączeń fragmentów izolacji nie pokrywały się z tymi w poprzedniej warstwie.

Ocieplenie dachu – warstwa zewnętrzna

Zagrożeniem dla warstwy ociepleniowej dachu jest wilgoć, która obniża jej parametry termoizolacyjne nawet o 15%. Przed infiltracją wody opadowej chronią termoizolację folie dachowe (folie wstępnego krycia, w skrócie FWK, lub wysokoparoprzepuszczalne membrany, w skrócie MWK), które układa się na krokwiach, po ich zewnętrznej stronie. Folie dachowe umożliwiają również odparowanie wilgoci z termoizolacji na zewnątrz. W zależności od zdolności przepuszczania pary wodnej rozróżnia się dwa rodzaje folii. Folie niskoparoprzepuszczalne są wytwarzane z folii polietylenowej lub membrany polipropylenowej. Najczęściej wzmacnia się je siatką z polietylenu, polipropylenu HDPE lub włókna szklanego. Dostępne są także folie z warstwą antykondensacyjną, wchłaniającą nadmiar wilgoci z powietrza. Przy zastosowaniu folii niskoparoprzepuszczalnej konieczne jest pozostawienie szczeliny wentylacyjnej między folią a ociepleniem. Folie wysokoparoprzepuszczalne (nazywane też membranami dachowymi) – produkowane jako jednowarstwowe z polietylenu HDPE oraz jako dwuwarstwowe, z polietylenu i poliestru z aktywną warstwą pomiędzy nimi. Można je układać bezpośrednio na termoizolacji, co eliminuje konieczność pozostawiania szczeliny wentylacyjnej między membraną a ociepleniem. Materiał termoizolacyjny może się wówczas stykać z membraną bez obaw o jego zawilgocenie. Wełna powinna ciasno przylegać do krokwi, ale nie może wypychać folii.

Ocieplenie warstw dachu – ochrona od wewnątrz

By uchronić dach przed wilgocią przenikającą z wnętrza, konieczna jest do jego przewietrzenia szczelina wentylacyjna między membraną a pokryciem, które układa się na ruszcie z łat i kontrłat. W dachach ze sztywnym poszyciem konieczne jest pozostawienie drugiej szczeliny wentylacyjnej między deskowaniem a ociepleniem. Ochronę warstwy ociepleniowej dachu przed wnikaniem w nią pary wodnej powstającej podczas eksploatacji domu w sezonie grzewczym zapewnia paroizolacja w postaci folii paroszczelnej, którą układa się na warstwie ocieplenia od strony wnętrza. Folie produkowane są jako jedno- lub kilkuwarstwowe. Standardowe folie paroszczelne są wykonane z polietylenu i mają grubość 0,2 mm. Grubsze od nich folie zbrojone są bardziej odporne na rozerwanie i inne uszkodzenia mechaniczne. W domach energooszczędnych można zastosować specjalne folie refleksyjne, które odbijają część pary wodnej z powrotem do pomieszczenia. Trzeba wówczas pamiętać o pozostawieniu niewentylowanej szczeliny między metalizowaną warstwą, a okładziną poddasza. W domach z wentylacją mechaniczną dobrym rozwiązaniem jest zastosowanie paroizolacji aktywnej (inteligentnej), która latem rozszczelnia się, a zimą uszczelnia i reguluje przepływ pary wodnej, chroniąc przy tym konstrukcję przed nadmiernym zawilgoceniem.

Zdjęcia: Isover, Rockwool, Fotolia.com

Czytaj także