Artykuł: Automatyczne nawadnianie - piękny i zadbany ogród

Automatyczne nawadnianie - piękny i zadbany ogród

System automatycznego nawadniania zapewni roślinom w ogrodzie komfortowe warunki rozwoju. To także wygoda i oszczędność naszego czasu. Dodatkową korzyścią jest również oszczędne zużycie wody i optymalne jej wykorzystanie przez rośliny.

Odpowiednio zaprogramowane nawadnianie automatyczne (np. kilka razy dziennie w najbardziej odpowiednich porach dnia) gwarantuje prawidłowy rozwój roślin w ogrodzie. Ponadto jest ekonomiczne - umożliwia kontrolę ilości zużytej wody i podlewanie w okresach mniejszego nasłonecznienia, co ogranicza parowanie wody. Jest również wygodne – odpowiednio zaprogramowane zwalnia nas z obowiązku ręcznego podlewania roślin, dzięki czemu oszczędzamy czas. Nie musimy także przejmować się rozwijaniem węży oraz przestawianiem i regulowaniem zraszaczy.

Założenie instalacji automatycznego nawadniania jest dość kosztowne. Jednak może ona powstawać etapami, gdyż jej rozbudowa jest możliwa w odpowiednim dla nas momencie. Dobra firma potrafi tak ułożyć przewody instalacji, że po kilku dniach nie będzie po tym śladu.

Projekt i wykonanie instalacji

Wykonanie projektu instalacji najlepiej powierzyć specjaliście, gdyż jest to dość trudne zadanie. Na planie działki należy zaznaczyć: obrys domu, ścieżki, podjazd, trawnik, rabaty i miejsca ujęcia wody. Informacje te oraz parametry dotyczące wydajności i ciśnienia pompy (lub ciśnienia wody w wodociągu), wydajności poszczególnych zraszaczy i ich wymagania co do ciśnienie wody, są niezbędne do ustalenia rozmieszczenia zraszaczy, liczby niezależnych linii nawadniających czy sekcji, średnicy i długości. Dopilnujmy, aby projekt naszej instalacji nawadniającej (z ewentualnymi poprawkami) powstał w wersji papierowej. Dzięki temu nie zostanie ona uszkodzona podczas późniejszych prac w ogrodzie.

Także wykonanie instalacji nawadniającej lepiej zlecić wyspecjalizowanej firmie - przeważnie też wykona projekt, kupi niezbędne materiały i osprzęt, po czym zmontuje, zaprogramuje i uruchomi system, dzięki czemu instalacja będzie działała bezawaryjnie przez lata. Aby oszczędzić nieco na kosztach, można spróbować ułożyć instalację samodzielnie (w sprzedaży są nawet gotowe zestawy), jednak nie warto rezygnować z fachowego projektu.

Elementy systemu automatycznego nawadniania ogrodu
Studzienka rozdzielcza. To plastikowa skrzynka, którą umieszcza się w centralnym miejscu ogrodu. Jej położenie najlepiej zaplanować tak, aby była niewidoczna, np. na rabacie. Do studzienki rozdzielczej doprowadzona jest rura od ujęcia wody, wewnątrz zamontowany jest rozdzielacz z wylotami (przyłączami) do poszczególnych sekcji. Każda sekcja podłączona jest do rozdzielacza za pomocą elektrozaworu, który otwiera się i zamyka pod wpływem impulsu elektrycznego wysyłanego przez sterownik – z tego też powodu do studzienki musi być doprowadzony przewód elektryczny.  

Linie nawadniające. Poszczególne części systemu połączone są rurami z tworzywa sztucznego w linie nawadniające. W tym celu wykorzystuje się elastyczne rury polietylenowe (w ciemnym kolorze, by zapobiec rozwojowi glonów). Rury mają grubość ścianek 2-3 mm i średnicę zewnętrzną 16, 20, 25, 32, 40 lub 50 mm. Średnica zależy od długości linii i liczby zamontowanych na niej końcówek zraszających. Rury i końcówki rozkłada się na powierzchni gruntu (zgodnie z projektem), skręcając poszczególne odcinki specjalnymi złączkami. Po próbnym podlewaniu i ewentualnej korekcie wykopuje się rowki na instalację. Powinny mieć one głębokość 30-40 cm i szerokość 30 cm. W rowkach zakopuje się rury. 

Końcówki do nawadniania. Ich rodzaje powinny być dobrane do wielkości ogrodu oraz charakteru uprawianych roślin tak, aby podlewanie było jak najefektywniejsze. Najczęściej do podlewania trawnika stosuje się zraszacze wynurzalne, żywopłotu - linie kroplujące, grupy krzewów i rabat - mikrozraszacze, linie kroplujące, zraszacze, a drzewek - zraszacze wynurzalne albo linie kroplujące. Pamiętajmy, że na jednej linii nawadniającej można zamontować wyłącznie jeden rodzaj końcówek lub zraszaczy (wynurzalne bądź niewynurzalne), mikrozraszaczy albo linię kroplującą

Sterownik. Urządzenie elektroniczne zarządzające całym systemem, w którym programuje się godziny włączania i wyłączania poszczególnych sekcji systemu. Sterownik wysyła impulsy elektryczne do elektrozaworów na rozdzielaczu, powodując ich otwieranie i zamykanie. Umożliwia on zaprogramowanie pory włączania i wyłączania instalacji, a także czas pracy poszczególnych sekcji. Istnieje także możliwość ręcznego uruchamiania poszczególnych sekcji. Do sterownika najczęściej podłączony jest czujnik deszczu lub wilgotności gleby.

Sterownik może być umieszczony na ścianie domu (na zewnątrz lub wewnątrz), zasilany prądem z sieci lub baterią. Jego lokalizacja nie jest istotna, jeśli bowiem jest dobrze ustawiony, nie ma potrzeby niczego w nim zmieniać przez cały sezon.

Czujniki. Czujnik deszczu blokuje wyłącznie się systemu podlewania, kiedy pada deszcz (lub niedawno padał). Natomiast czujnik wilgotności steruje działaniem systemu według stopnia nasycenia gleby wodą - kiedy grupa roślin ma zapewnione odpowiednie warunki wodne, sterownik blokuje nawadnianie. 

Konserwacja systemu nawadniania ogrodu

System automatycznego nawadniania ogrody nie wymaga praktycznie konserwacji. Wyłącznie po sezonie, jesienią, powinniśmy wezwać firmę, aby przedmuchała całą instalację i przygotowała ją do zimy. Firma może przyjechać także przed rozpoczęciem sezonu w ogrodzie, aby uruchomić system.

Zdjęcia: Gardena, Fotolia.com

 

Czytaj także